Vlagceremonie
Wat gebeurt er
Tijdens elke training oefenen we het vouwen van de vlag voor de vlagceremonie. Na afloop van de uitvaartceremonie wordt de vlag, samen met de regalia (onderscheidingen) en indien aanwezig het sabel, overhandigd aan de nabestaanden.
Symboliek
De Amerikaanse manier van vlaggen vouwen, in een driehoek, heeft een symbolische betekenis. In tegenstelling tot het Nederlandse protocol, waarbij de vlag zo gevouwen wordt dat het wit tussen het rood en blauw wordt opgesloten, zorgt het Amerikaanse vouwen ervoor dat het levendige rood en wit volledig verdwijnen in de blauwe driehoeken. Het blauw staat symbool voor rust, eeuwigheid en, voor de vloot, de open oceaan waartoe de zeeman voor altijd terugkeert.
Waarom dit zo bijzonder is
Zolang de vlag over de kist ligt, is hij groot en ‘los’. Door de vlag met uiterste precisie en synchroon te vouwen, transformeren we een stuk dundoek in een strak, compact en solide object. De vlag kan zo niet meer wapperen of kreuken; het is een permanent monument geworden dat de familie makkelijk kan vasthouden en bewaren.
Het Allerlaatste Signaal
De Symboliek van de Taptoe bij een Afscheid
Het Nederlandse Signaal Taptoe, ontstaan in de 17e eeuw, was oorspronkelijk een praktisch dagsignaal. Trompetters gaven hiermee aan dat de dag voorbij was, de tappen in de herbergen moesten sluiten (“Tap toe!”) en de militairen moesten gaan rusten. Tegenwoordig heeft dit signaal bij een uitvaart een diepe, symbolische betekenis: het markeert het einde van de levensweg, de laatste wacht is voorbij en de plicht is volbracht, waardoor de zeeman mag gaan rusten.
Taptoe vs. Last Post: Een Historisch Perspectief
Hoewel veel mensen de twee signalen verwarren, is er een duidelijk historisch verschil. Het Signaal Taptoe, de moeder van alle militaire dagsignalen, ontstond in de Nederlanden rond 1600 en is hét officiële signaal voor Nederlandse herdenkingen en uitvaarten. Het duurt circa 1 minuut en 13 seconden. Het Last Post, daarentegen, is direct afgeleid van onze Nederlandse Taptoe. Britse soldaten namen het signaal in de 17e eeuw mee vanuit de Lage Landen. Het verwijst naar de inspectie van de laatste wachtpost (last post) voor de nacht en duurt circa 1 minuut en 40 seconden, met een andere melodie.
De Britten hebben hun wereldberoemde traditie dus eigenlijk aan de Nederlanders te danken. Bij het Ceremonieel Draagteam Marine houden we onze eigen, eeuwenoude traditie strak in ere.